Dan vind je ‘s-morgens herten sporen in het grasveld.
En het gaas van een afscheiding is helemaal omgebogen.
Onverwacht bezoek dus en de camera beelden bevestigen dit.
En drie minuten later weer op de terugweg.
Hij kijkt aan de voorkant ook nog even op zijn gemak rond.
En besluit toch maar te vertrekken.
En daar gaat hij.
Op het filmpje is alles goed te zien.
Fijn dat Jordy op zo’n mooi plekje staat en waar goed op de paarden wordt gelet. We kregen ‘s-morgens een telefoontje en foto’s toegestuurd van Jordy die zijn neus flink had opengehaald.
Annette heeft de foto’s naar de dierenarts toegestuurd en die is gelijk gekomen om Jordy te onderzoeken.
Omdat het een flinke wond was moest deze worden gehecht. Daarom werd Jordy gesedeerd.
Eerst moest er een stuk haar worden weggeschoren.
Echt fraai ziet het er niet uit.
Voordat er gehecht kon worden werd de wond heel goed schoongemaakt.
Daarna kon het hechten beginnen.
Met een mooie paarse draad.
Even kijken of alles goed zit.
En dan is met 8 hechtingen dit het resultaat.
Wij wilden eens ergens anders wandelen dan op onze standaard plekken en zijn daarom naar het Veerse bos gereden.
Vanaf de parkeerplaats gelijk het bos in.
Merle kan de bordjes lezen en wijst ons de weg.
Wij volgen natuurlijk.
Ze komt ons halen als we niet snel genoeg doorlopen naar haar zin.
Verscholen tussen de bomen vind je de woerden club.
Maar Merle verteld liever waar de bramen zijn te vinden.
Zodat ze die lekker naar binnen kan schrokken.
Gaan we deze brug over?
Nee, wij volgen het pad langs het water.
Wij volgen je hoor.
Deze brug gaan wij wel over.
Ja, ik kom ook!
Een kleine rustpauze.
Merle koelt even af in het water.
Deze hangbrug moeten wij niet over, maar moet wel worden uitgeprobeerd.
Even model staan.
Als er dan bijna aan het eind van de wandeling een stoel staat, dan moet je daar even op.
En dan heb je ook een mooi uitzicht.
Merle vindt het maar niets als Annette er op klimt.
Rust!
Het was een heerlijke wandeling in een mooie omgeving.
Vandaag was het niet zo heet als de afgelopen week gelukkig. Toch maar lekker in de schaduw van de bomen gewandeld.
Merle dacht ik spring er maar vast op, dat vindt mijn baasje vast leuk.
Zie de zon schijnt door de bomen!
Merle wacht even in de schaduw op mij.
Ik geloof dat ze mij iets wil vertellen.
Kom nou baasje!
Want hier hangen nog wat lekkere bramen en die moet je voor mij plukken.
Deze bedoel je zeker?
En weg zijn ze.
Annette werd uitgenodigd om mee te doen aan de expositie van de kunstkring Noord-Beveland waaraan bijna 50 kunstenaars meedoen.
Eerst was ze natuurlijk onzeker of ze daar wel goed genoeg voor was, maar toch heeft ze de stoute schoenen aangetrokken en mee gedaan.
Tot haar grote verrassing stond het door haar getekende oog van Jordy op de voorkant van de brochure.
Twee dagen voor de expositie is ze haar werk gaan ophangen. Die witte wand is voor haar gereserveerd.
Eerst maar eens kijken hoe ze het gaat verdelen.
De tekeningen links en de acrylverf doeken rechts.
Ook haar tekenspullen klaar gezet zodat men haar ook aan het werk kan zien.
Natuurlijk ben ik tijdens de expositie gaan kijken. Een mooie grote oude schuur.
Een uitnodigende entree.
Annette bij haar werk.
Belangstelling genoeg.
Prachtige oude schuur en een hele mooie locatie.
Meer dan genoeg aandacht voor Annette en haar werk.
Ondertussen kon ze af en toe ook nog verder tekenen.
Achter Annette stonden nog twee kunstenaars uit Zierikzee, Inge de Groot (in het groen) en Gert Kooman (in het grijze jasje).
