Prachtig weer, lekker relaxen met het baasje.
Zo kan ik beter kijken.
Baasje is wel mijn beste vriend.
Met het vrouwtje is het ook leuk.
Want die schommelt.
Zo hou ik het wel vol.
En geniet ik lekker.
Als je een grote stoel ziet, dan moet je er op klimmen.
En maak je natuurlijk foto’s van het uitzicht.
Met als resultaat:
En de toeschouwers natuurlijk.
Annette kon natuurlijk niet achterblijven.
Dat wordt natuurlijk wel even vastgelegd.
En zij staat gelijk even model!
Monika moest er natuurlijk ook op.
En ook zij is boven.
Trots wordt er een foto gemaakt.
Zo staan wij er alle vier op.
Onze wandeling gaat verder.
En komen wij bij de drijvende brug.
Op weg naar de andere kant.
Foto vanaf de brug.
Een aalschover droogt zijn vleugels.
Merle wilde even wat drinken, maar ging kopje onder.
Op naar de volgende brug.
Een hangbrug die lekker wiebelt.
Daar zijn we.
Tot slot nog een foto van ons zelf.
Naar de Zeepeduinen waar we heerlijk gewandeld hebben.
Eerst wat ploeteren door het losse zand.
Jullie komen er wel.
Dan mogen jullie van het uitzicht genieten.
Mooi toch?
De drie dames genieten.
Merle gaat helemaal uit haar dak.
Hoeveel mensen zijn haar al niet voorgegaan in deze boom?
Oemoemenoe?
Een gevarieerd landschap in de Zeepeduinen.
Wij kletsen gewoon door.
De paardjes staan te rusten.
Even koekeloeren.
Een blik door het vogelscherm.
Wie fotografeert wat?
Wij waren echt met zijn viertjes.
Monika heeft gelijk maar een portret van ons drietjes gemaakt.
En we gaan weer verder.
Prachtig uitzicht over de plek waar normaal water staat.
Het uitzichtpunt.
En tot slot nog even door de restanten van de bunkers.
Omdat Annette in Duitsland was ben ik even bij Jordy gaan kijken om te zien hoe het met hem is.

Omdat hij net van de wei kwam was hij moe en slaperig. Daarom ben ik eerst met Merle gaan wandelen.
In de verte zagen wij de rustende paarden.
Een bankje is om op te gaan staan.
Geduldig op de baas wachten.
Ook even bovenop de Westkapelsezeedijk gekeken, wat een rust.
Nog aan het rusten toen wij terugkwamen.
En komt hij naar mij toe.
Voor een knuffel.
Hij is nieuwsgierig naar wat ik doe.
En dan word ik geknuffeld. 😀
Zeg hier maar eens nee tegen!
Heerlijk toch.
Ik word nog even besnuffeld.
Afscheid nemen.
En uitgezwaaid worden.
Weinig foto’s gemaakt op mijn dagelijkse wandelingen met Merle.
Zierikzee in de verte. Dat voelt altijd goed!
Boerenkool oogst.
Een heerlijke dag in januari.
Langs de Oosterschelde is het altijd genieten.
Daar is Merle het helemaal met mij eens.
We hebben ook wel eens wat minder goed weer.
De zwanen genieten van het verse groen.
Glad water in de kreek.
Deze dag hadden wij een kleine wereld.
Nog nat van de regen, maar nu in het zonnetje.
Mooi rondje langs de Groenedijk.
Twee dagen later.
Even wachten in het bos.
Lekker weer de Oosterschelde in.
De eb- en vloedbakken zijn ook wel leuk.
We hadden nieuwsgierige toeschouwers.
Nee Merle, ik kom niet in het water!
Meestal lopen wij aan die kant.
Ook langs de kreek is het altijd genieten.
Uitrusten na het wandelen hoort er ook bij!