Langs de dijk

Het was een lange tijd geleden dat ik een rondje langs de dijk kon doen met 3 honden. Maar eindelijk kon ik weer genieten. Wiebe moest gelijk even markeren dat hij er weer eens was.

Zoals gebruikelijk moet er weer eens op mij gewacht worden.

In optocht gaat het dan verder.

Op het strandje moeten ze gelijk het water in.

Ieder op zijn eigen manier. Wiebe rustig stappend, Pebbles liggend en Merle uitdagend.

Merle maakt de meeste kilometers.

Ik geniet ondertussen van het mooie uitzicht en de mooie luchten.

In de verte zie ik vijf paarden aankomen.

Al snel komen ze dichterbij, Annette rijdt in het midden.

Achter de duintjes langs en dan verder langs de dijk.

Ook ik vervolg mijn weg en geniet van al het moois en de rust om mij heen.

Het hek.

Dat het hek voor de oprit geschilderd moest worden was bekend. Maar bij nadere controle bleek dat er een rotte balk onder zat. Besloten daarom om het hek grondig aan te pakken. De rotte balk hebben wij verwijderd. Was er vermoedelijk onder gezet omdat anders kleine hondjes er onder door konden. Nadat we begonnen waren met afkrabben bleek al snel dat het niet voor zijn tijd was.


Terwijl we ons rot stonden te krabben kwam Moniek langs en vroeg ons waarom we zo moeilijk deden en waarom we het niet met een föhn afbranden. Even later kwam ze met een föhn waarvan we dankbaar gebruik hebben gemaakt. Wij hadden er niet eens aan gedacht. Super tip dus.

Dat ging gelijk al een stuk sneller.

Het stomme is dat we zelf ook zo’n föhn hebben, de onkruidbrander die ook als föhn gebruikt kan worden. Met zijn tweeën schiet het wel sneller op.

Na het afbranden alles goed schuren.

Wat een verschil, geschuurd of niet geschuurd.

Dat ziet er al heel anders uit!

Na het bevestigen van een nieuwe meranti eind-lat, plamuren en waar nodig kitten hebben we het hek terug gehangen en kon het schilderen beginnen.

Een heel karwei al die randjes.

Het laatste stuk.

Daarna kreeg het klein hekje de zelfde behandeling.

Dit deel had duidelijk meer te lijden gehad en het repareren en bijwerken duurde dan ook even. Maar uiteindelijk toch de kwast erover.

Makkelijkere sluiting aangebracht. (moet nog wel even gelakt worden.)

Het eindresultaat.

Zo ziet het er weer netjes uit.

Het was even geleden.

Maar daar zijn we weer, op het strand van Renesse. Eerst maar eens rondkijken.

En het water keuren.

Dan spelen.

Lekker door het water rennen.

Ze krijgt me toch niet te pakken.

Joepie, ik kan zo snel!

Hé Wiebe, kom nou ook!

Ik ben een beetje gek!

Is Pebbles nu al moe?

Dat dacht je maar.

Wiebe controleert ondertussen vreemde indringers.

Het is goed volk hoor!

Hé, waar rent het vrouwtje heen?

Pak me dan!!!

Vogeltjes zijn er om weg te jagen!

Blijft er eentje zitten?

Vast niet lang meer.

Dat is beter zo.

Even roddelen over die kleine drukte schopper.

Die batterijen lijken niet leeg.

Nog even naar de duinen om zand in onze vachtjes te doen.

Kom Pebbles niet weer gaan zitten.

Niet zo flauw, spelen!

Got you!!

Even uithijgen.

Kom baas, we gaan weer naar huis.

Annette wil stucen!

Al heel lang stond het op de bucket list van Annette en nu kan ze het doorhalen.
Van de tuintegels die we over hadden heeft ze een bankje gebouwd. Tegels met montage kit aan elkaar geplakt en nu aan de slag. Eerst het cement aanmaken.

Mixen maar.

Iets meer water.

Alles een beetje bij elkaar.

En scheppen maar!

Wiebe komt even inspecteren.

En smeren.

Best een zwaar werk.

Met iets dunner cement gaat het een stuk vlotter.

De achterkant is handwerk, want daar kan je met het gereedschap niet bij.

Als er een hekje is geplaatst, om Pebbles te weerhouden van het op de stenen te gaan liggen, kan met de bovenkant worden begonnen.

Eens kijken hoe dat gaat.

Dat gaat een stuk vlotter.

Niet verkeerd hè! Alleen de randjes moeten nog worden bijgewerkt..

Als straks alles is uitgehard komen er twee planken boven op en is het bankje klaar. Trots op mijn kanjer!

De nieuwe afscheiding in de tuin.

Aan de zijkant van het huis stond een hek van gaas dat nodig aan vervanging toe was. Van de oude schuur zijn 22 planken bewaard die nog niet rot of kapot waren.

Als eerste hebben we de plantenbak gemaakt. Gelijk 8 planken armer.

Om hem niet helemaal vol met aarde te hoeven vullen een bodempje er in gemaakt.

Deze wordt grondig geschuurd om in de beits te worden gezet.

Ook het inmiddels gemaakte poortje krijgt de zelfde behandeling.

Onder toezicht van beide dames wordt alles in de beits gezet.

Dan kunnen deze delen op hun plaats worden gemonteerd.

Het laatste deel van 3,2 meter staat ondertussen ook in de beits.

De paaltjes in de grond en het laatste deel kan worden bevestigd.

Nadat het laatste deel waterpas is gezet kunnen de schroeven er in.

En dan hangt het.

Netjes toch zo?

En de andere kant.

Kruiden in de bak en klaar is het.