31 december en redelijk weer. Vanwege het pootje van Pebbles al heel lang niet aan het strand geweest. Daarom ook hele blije hondjes. Pebbles ging gelijk het water in.
Dat was lekker!
Rollen hoort er ook bij.
Dan toch het zand er maar weer afspoelen.
Merle heeft het druk met naar andere honden te rennen.
Komen jullie nog?
Even kijken of er wat lekkers te halen valt.
Nog even afgespoeld, dan kunnen we weer naar huis.
Nu Pebbles weer alles mag zijn we eindelijk weer eens op de Grevelingendam gaan wandelen. Wat hebben Pebbles en Merle genoten en wij dus ook. Sinds vooral Merle heeft ontdekt dat bramen aan de struiken hangen loopt ze geen bramenstruik meer voorbij. Ze vindt ze feilloos.
Maar een beetje hulp slaan ze niet af.
Ze halen ze zelf wel van de struiken af.
We gaan weer een stukje verder.
Allemaal bramenstruiken. Er zitten er niet meer zoveel aan of ze zijn verdroogd.
Maar we vinden ze wel.
Buikje vol, dan lekker het water in!
Pebbles gaat gelijk weer lekker liggen.
Je ziet haar er van genieten.
Merle houdt haar lijf liever droog.
Gooit het vrouwtje nu snoepjes in het water?
Dat smaakt!
We hebben ze allemaal gevonden.
Pebbles gaat even zwemmen om de stok uit het water te halen die het baasje er in gooide.
Hier is hij weer baasje!
Fijn is het hier hè Pebbles?
Nog even uitschudden.
En uitdruipen!
Nog even snuffelen voor we weer naar huis toe gaan.
Het gaat goed met ons meisje Pebbles. Ze geniet als ze in de tuin mag liggen.
Zo kan ze alles goed in de gaten houden. Natuurlijk wel steeds aan de lijn zodat ze niet plotseling kan gaan rennen.
Merle snapt dat Pebbles niet mee komt rennen of met de bal wil spelen.
De wondjes op haar voetkussentje en achter op haar hiel zijn gelukkig dicht.
Op 30 mei vierde Pebbles alweer haar 11e verjaardag.
Uiteraard wordt dit gevierd met taartjes.
Helaas wordt er niet lang van genoten en zijn ze binnen de kortste keren verorberd.
Er zijn nu vier weken van het trainingsschema achter de rug, nog 3 te gaan. Voor het eerst hebben wij haar weer meegenomen naar het strandje.
Ze heeft er echt van genoten.
Ze loopt dus best goed met haar vastgezette hak. Als ze versnelt hinkelt ze nog steeds. Maar volgens de orthopeed zal dit minder worden. Hij schreef letterlijk:
Pebbles zal altijd mechanisch mank lopen omdat de hak niet meer kan buigen. Dan lopen ze met een hapje. Meestal gaat dat de komende maanden beter en beter gaan en zal ze ook bij sneller lopen niet meer hinken. Het is nog een stukje aanpassen voor Pebbles.
Over drie weken mag Pebbles weer alles. Zowel zij als wij kijken er naar uit. Dan zijn we in totaal 8 maanden verder na het afscheuren van haar enkelband.
Wij zijn weer een paar weken verder met Pebbles na de operatie en het verwijderen van de spalk en het verband. De wond van de operatie ziet er prima uit.
Het wondje op haar hiel geneest ook goed. Het gaatje wat er in zit is nu nog maar een millimeter of 2.
Het wondje op haar voetzooltje geneest erg langzaam. In het begin was en bleef het voetkussentje ook dik, maar na overleg met de kliniek geven we 6 weken antibiotica. Dit lijkt te helpen en het voetkussentje is niet meer zo dijk. Ook de wond is een stuk kleiner.
Inmiddels zijn we met het trainingsschema begonnen. Nu in de tweede week mogen we 5 keer 8 minuten met haar wandelen. Haar voetje wordt hiervoor wel eerst verbonden en met wat honingzalf ingesmeerd. Ze loopt dus met een mooi wit voetje.
Wij zijn er best blij mee zoals ze nu loopt.
Ze zit ook graag in de kar, Als we een grote wandeling gaan maken mag ze die 8 minuten halverwege de wandeling lopen.
Maar ze gaat graag terug in de kar en geeft dit dan ook zelf aan. Het is een luxe prinses hoor.
Ook in de tuin houden we haar aan de lijn zodat ze geen sprintje kan trekken als ze iets ziet of hoort.
En achter het hek kan ze vrij spelen en naar binnen en buiten.