Vanwege het hele warme weer hebben wij een wandeling in het bos van Neufarn gemaakt.

Uitzicht vanaf de bosrand.

Merle was gelijk in haar element.

De paden op de lanen in.

Tussen de hoge bomen is het wat koeler.

Ik kan ze niet bijhouden! 😀

Maar ja, ik maak toch af en toe een foto van iets anders, zoals deze “hochsitz.

Of een holle boomstronk.

Een donker stuk.

Een natuurlijke tunnel.

Beetje water voor Merle.

En weer op pad.

En dan zijn we weer aan de rand van het bos.

Met in de verte het kapelletje waar we in 2017 ook hebben gewandeld en Annette heel vaak heeft gewandeld met Smokey!

Nog even genieten van het uitzicht.

En tot slot nog even genieten van wat lekkers in een Biergarten.

Zoals gebruikelijk kijkt Merle toe als ik weer eens een foto maak.

In het voorjaar is het altijd verrassend hoe de natuur veranderd en de bomen weer bladeren krijgen.

Elke boom zijn eigen kleur.

Maar ook mooie bloesem in de bomen.

Koolzaad langs de sloot.

De Paardebloemen doen het ook prima.

De pluizenbollen dus ook.

Ook de boterbloem laat zich overal zien.

Merle vindt dat het lang genoeg heeft geduurd.

Fluitekruid en koolzaad vechten om een plekje.

Volgens Google is dit Judaspenning.

De zon komt nog volop door het bladerdak van de bomen heen.

Genietend van het mooie weer.

Kom nu maar eens mee baas!

Een stuk van het bos staat vol met Daslook.

En de Daslook van dichtbij.

Een stukje waar het zonlicht er direct opvalt.

En dan weer verder tussen de hoge bomen door,

Als je dan weer hier bij de Kreek bent, ben je weer bijna thuis.

Zodra ik een foto maak verstopt Merle zich in de schaduw.

De lente komt er aan. Fris groen op de voorgrond.

Zelfs de bomen beginnen weer groen te kleuren.

Hoe lang zal het dode riet nog langs de oevers staan.

Meestal lopen wij aan de overkant langs die platformen.

Merle komt vast vragen waar ik blijf.

De harde wind trekt strepen in het water.

De schaapjes op de Oosterschelde dijk houden siësta.

De witte bloesem steekt mooi af tegen de blauwe lucht.

Merle wacht wel weer geduldig.

De lente is echt begonnen.

Boven mijn hoofd is het toch mooi!

JaJa, Merle, ik kom.

Oeps, dat ben ik.

Ook lente kleurtjes langs het water.

Dit ligt achter ons.

En dat stukje nog te gaan.

Dijk doorbraak?

De uitkijkpost over de Kreek.

Haast elke dag maak ik wel een foto op mijn dagelijkse wandeling.
Als ik langs de schaapjes loop komen ze vaak kijken.

Waar is het water gebleven?

De watergeultjes tussen de droge stukken bij een heerlijk zonnetje!

Merle moet regelmatig op ons wachten.

Wandeling langs de Kreek.

Tijdens de wandeling breekt het wolkendek open.

De zwanen nemen het ervan.

Merle moet weer eens wachten op de baas.

De rietpluimen steken mooi af.

Ook even tijd voor een onsie met Merle.

Het fluitekruid groet al hard.

Frisse  groene en dorre bladeren.

Narcissen langs de slootkant.

Steeds meer groen in het bos.

Kijk het water is er weer!

En dan is het tijd om uit te rusten.