Tussen twee buien door weer heerlijk op het strand gewandeld. Het was laag water, dus de zeehonden lagen weer op de plaat te rusten of om de jongen te zogen.
Dreigende luchten, maar ze zijn zo mooi. Gelukkig heb ik droog kunnen lopen en genoten van de rust, de spelende doesjes en al het moois om mij heen.
Deze bloemetjes kan je in en tegen de duinen vinden.
Mijn twee vaste metgezellen. Timmy blijft liever thuis op de bank.
Pebbles
Wiebe
Steven wordt de 18e één jaar oud. Maar vandaag al zijn verjaardag gevierd. Alle oma’s, opa’s, tantes en ooms waren aanwezig. Dat levert een hoop cadeautjes op. Het is nog niet helemaal duidelijk dat je die uitpakken moet, maar dat komt vanzelf.
Alle aandacht is voor Steven.
Papa helpt graag met cadeautjes uitpakken, want hij is ook erg nieuwsgierig naar wat er allemaal onder het papier vandaan komt.
Een hobbelpaard, maar hoe moet je hobbelen?
Trots met mijn kleinzoon!
Twee knutselaars zetten de schommel in elkaar.
Gezellig allemaal, maar hij zit wel lekker bij mij!
Marloes als buikspreekster! Je zier haar lippen echt niet bewegen (als ze haar hand voor de mond houdt)!
Samen lawaai maken op het cadeautje wat hij van Angelique en Erik heeft gekregen.
Tsja, wat zal ik zeggen?
Op de schommel vindt hij wel leuk! (Goed in elkaar gezet, mannen.)
Daar komt dan eindelijk de taart!
Wat moet ik er mee, want ik vind hem niet lekker!
Toren bouwen met ome Erik!
Bewegende beelden ontbreken natuurlijk ook niet.
Door de harde wind en regenbuien zijn we deze week niet eerder naar het strand geweest. Het zag er dreigend uit, maar het was ook mooi om te zien.
Wiebe en Pebbles waren blij om weer op het strand te zijn en hebben heerlijk gerend, gerold en gebadderd.
Richting het westen brak de bewolking.
Achterom moest je niet kijken!
Gedreun in de verte door deze galopperende paarden!
Voor haar verjaardag heeft Simone een elektrische fiets gekregen.
Dol enthousiast heeft ze al de nodige kilometers gereden en natuurlijk ook plaatjes geschoten!
De zeedijk, altijd mooi en er zijn diverse strandjes te vinden.
De andere kant van Zierikzee.
De laatste tocht viel letterlijk in het water. Ondanks dat buienradar aangaf dat het droog zo blijven, kwam het water met bakken uit de hemel vallen.
De verzopen kat! Maar nog steeds lachend!
Ik was er alweer. Hoe vaak ik ook ga, het blijft genieten!
Elke keer zie je er toch weer andere dingen, of je kijkt er anders naar. Maar het blijft altijd mooi.
Bij strandtent “Zuid Zuid West” bivakkeren vast veel oosterburen gezien de vele kuilen die hier zijn gegraven.
Maar dat kunnen die doezen ook goed!
Als je dan weer bijna bij Zierikzee bent is het ineens weer erg somber weer.
