Mijn kleinzoon was er weer.

Annette heeft speelgoed dat Steven niet kent.

Ik kan het zelf wel hoor.

Kijk maar het lukt al.

Ik maak er wel wat van.

Het past vanzelf.

Zie je nu wel?

Even stokbrood eten, daar ben ik gek op.

Wil jij met de bal spelen?

Ondeugd.

Jij moet de bal verstoppen, dan ga ik zoeken.

Daar was hij niet.

Is hij daar dan?

Ik zie hem!

Nu ga ik hem verstoppen, opa!

Ogen dicht, opa!

Ga maar zoeken.

Dat is niet de bal, maar je buik!

Gevonden.

Goed zo opa! Maar nu ga ik weer naar huis.

Alweer sneeuw!

Mag ik in de sneeuw spelen?

Ja echt?

Joepie!

Lekker rennen.

Mijn oortjes volgen vanzelf.

En zo ben ik net de vliegende non.

Joehoeeeeee

Ik kom er aan!

Poehee, toch een beetje moe.

Er zit wat op mijn snoet.

Nog even genieten van mijn konijnenoor in de sneeuw.

Eindelijk eens sneeuw!

Het was rustig in de tuin, de hertjes liepen rustig langs.

Als Pebbles naar buiten mag keurt ze de sneeuw eerst even.

Wiebe transformeert zich gelijk in een sneeuwmonster.

Dan wordt het samen spelen.

Elkaar uitdagen

Hij ziet me niet.

Dit oog ziet ales!

Hebbes!

Hé, die kleine ook hier! Dat vindt Wiebe maar niks.

Merle en Pebbles hebben de grootste lol samen.

Samen rollen.

Samen rennen!

Zal ik jou eens opeten?

Ik ben toch jouw vriendinnetje?

Daar gaan we weer.

Hebbes!

Echt niet, pak me maar.

Wij hebben leuk gespeeld samen.

Dank je wel Pebbles, dikke kus.