Laatste dag van het jaar.

31 december en redelijk weer. Vanwege het pootje van Pebbles al heel lang niet aan het strand geweest. Daarom ook hele blije hondjes. Pebbles ging gelijk het water in.

Dat was lekker!

Rollen hoort er ook bij.

Dan toch het zand er maar weer afspoelen.

Merle heeft het druk met naar andere honden te rennen.

Komen jullie nog?

Even kijken of er wat lekkers te halen valt.

Nog even afgespoeld, dan kunnen we weer naar huis.

Wat een verschil.

Wandelen met een heerlijk zonnetje.

Uitnodigend!

Rust langs de sloot.

De dames gaan voorop.

Een dag later is de wereld een stuk kleiner.

Maar ook hier kan je van genieten.

Hier is het zicht toch wat beter.

Zo ook tussen de bomen.

De zilverreigers zijn nog goed zichtbaar.

De mist wordt toch weer dikker.

En het laatste stuk, weer naar huis, lijkt ons dorp verdwenen.

Na regen!

Na regen komt zonneschijn. Zo ook vandaag. De plassen drogen op.

Het zonnetje verdrijft de wolken.

Deze buis is ook een doorgang voor de eendjes.

Pebbles en Merle wachten geduldig als ik foto’s maak.

Laat die wolken maar daar blijven.

Ze gaan de goede kant op.

Deze gaan de hoogte in.

Nu maar hopen dat ik droog thuis kom. Daar had ik niet op gerekend.

Variabel weer.

Het standaard rondje gaan lopen met beide dames.

Na de vele regen is het veld flink nat en hangt er nog een dik pak bewolking.

De dreigende lucht heeft ook iets moois.

De dames trekken zich er niets van aan en zijn heerlijk ontspannen.

De wolken lijkt open te breken.

En de zon komt er even tussen door en werpt schaduwen op de grond.

Mooie blauwe lucht tussen de wolken.

De wolken zijn langzaam aan het verdwijnen.

Er wordt weer eens op mij gewacht.

Die kant moeten we op, want daar wacht de koffie. Dus kom nu eens baasje!

Wat waren ze blij!

Nu Pebbles weer alles mag zijn we eindelijk weer eens op de Grevelingendam gaan wandelen. Wat hebben Pebbles en Merle genoten en wij dus ook. Sinds vooral Merle heeft ontdekt dat bramen aan de struiken hangen loopt ze geen bramenstruik meer voorbij. Ze vindt ze feilloos.

Maar een beetje hulp slaan ze niet af.

Ze halen ze zelf wel van de struiken af.

We gaan weer een stukje verder.

Allemaal bramenstruiken. Er zitten er niet meer zoveel aan of ze zijn verdroogd.

Maar we vinden ze wel.

Buikje vol, dan lekker het water in!

Pebbles gaat gelijk weer lekker liggen.

Je ziet haar er van genieten.

Merle houdt haar lijf liever droog.

Gooit het vrouwtje nu snoepjes in het water?

Dat smaakt!

We hebben ze allemaal gevonden.

Pebbles gaat even zwemmen om de stok uit het water te halen die het baasje er in gooide.

Hier is hij weer baasje!

Fijn is het hier hè Pebbles?

Nog even uitschudden.

En uitdruipen!

Nog even snuffelen voor we weer naar huis toe gaan.

En het droogrollen mag niet worden vergeten