Vriendje voor Merle

Teddy kwam een dagje op visite bij Merle. Eerst maar eens kijken wat wij voor een vlees in de kuip hebben.

Het is wel spannend.

We kunnen heerlijk rennen samen.

Dan moet Teddy toch even uitrusten.

Totdat het tijd is voor een wandeling.

Toch best warm.

Zullen wij weer gaan spelen?

Maar  dan wordt Teddy toch moe en moet even bijkomen. Maar na aandringen wint Merle.

Nu ga ik rusten.

Ik vind de grond wel hard.

Zo, dat is beter.

Na de hitte

Vanwege de hitte hebben wij ‘s-avonds pas een wandeling gemaakt. De zon stond al lager en kruipt weg achter een wolkje.

Vanuit het zuid-westen begint er meer bewolking te komen.

Boven het dorp begint de lucht al goed te kleuren.

Als we over het pad langs de kreek lopen komen wij flinke Zadelzwammen tegen.

Verbazing over de grootte ervan.

Een leuk patroontje.

En weer verder.

Echt facinerend wat er op ons afkomt.

Wel mooi om te zien wat er onze richting opkomt.

Ten noord-westen van ons ziet het er wat vriendelijker uit.

Dit komt wel erg snel op ons af.

Dat wordt opschieten om droog thuis te komen.

Van stoel naar brug(gen)

Als je een grote stoel ziet, dan moet je er op klimmen.

En maak je natuurlijk foto’s van het uitzicht.

Met als resultaat:

En de toeschouwers natuurlijk.

Annette kon natuurlijk niet achterblijven.

Dat wordt natuurlijk wel even vastgelegd.

En zij staat gelijk even model!

Monika moest er natuurlijk ook op.

En ook zij is boven.

Trots wordt er een foto gemaakt.

Zo staan wij er alle vier op.

Onze wandeling gaat verder.

En komen wij bij de drijvende brug.

Op weg naar de andere kant.

Foto vanaf de brug.

Een aalschover droogt zijn vleugels.

Merle wilde even wat drinken, maar ging kopje onder.

Op naar de volgende brug.

Een hangbrug die lekker wiebelt.

Daar zijn we.

Tot slot nog een foto van ons zelf.

Met z’n viertjes

Naar de Zeepeduinen waar we heerlijk gewandeld hebben.
Eerst wat ploeteren door het losse zand.

Jullie komen er wel.

Dan mogen jullie van het uitzicht genieten.

Mooi toch?

De drie dames genieten.

Merle gaat helemaal uit haar dak.

Hoeveel mensen zijn haar al niet voorgegaan in deze boom?

Oemoemenoe?

Een gevarieerd landschap in de Zeepeduinen.

Wij kletsen gewoon door.

De paardjes staan te rusten.

Even koekeloeren.

Een blik door het vogelscherm.

Wie fotografeert wat?

Wij waren echt met zijn viertjes.

Monika heeft gelijk maar een portret van ons drietjes gemaakt.

En we gaan weer verder.

Prachtig uitzicht over de plek waar normaal water staat.

Het uitzichtpunt.

En tot slot nog even door de restanten van de bunkers.