Langs de dijk.

Vaak loop ik met de honden langs de dijk. Regelmatig wordt mij gevraagd of dat niet saai is, steeds dat zelfde rondje. Nee, echt niet. Elke dag is anders.

De wolken voor de zon, altijd weer anders.

Mooi contrast met de blauwe lucht.

De spiegeling op het water is ook altijd weer anders.

Langs de strekdam.

Er komt ander weer aan.

Het ziet er rustig uit, maar stevige wind en golven.

Somber en heel rustig weer.

Met het zonnetje is het toch fijner,

Laag water.

De schorren.

En dan opeens een plaatselijke sneeuwbui?

Nee, bevroren schuim.

En weer een mooie dag.

Heet zonnetje staat alweer laag.

Die kant gaan wij op.

Schitterende kleuren.

Zo ziet het er minder vrolijk uit.

Saai? Nee hoor.

Mooie pastel tinten.

Smalle wolkenband boven het water.

Het strandje ligt er rustig bij.

Lastig tegen het zonnetje inkijken.

Kalmte en rust.

Het zonnetje gaat ons weer verlaten.

Nog heel even.

En weg is hij.

Wij genieten dus steeds weer van het rondje langs de dijk!

Merle voor het eerst naar het strand.

Voor het eerst naar het strand. Spannend hoor!

Wat een ruimte, daar moet ik voor gaan zitten.

Waarom mag ik niet over dat zachte zand lopen?

Dat voelt vreemd en ruikt vreemd.

Ben wel lekker los met die twee reuzen.

Je kan wel lekker over dat zand rennen!

Er loopt steeds iets naast mij.

Mijn oortjes flapperen er van.

Parmantig stappen.

Wat doet baasje toch steeds met dat ding voor zijn hoofd.

Daar krijg je natte pootjes.

Wiebe en Pebbles hebben de grootste lol.

Samen op pad.

Pebbles is wel erg nat geworden.

Natte pootjes is niet erg, maar verder kijk ik wel toe.

Wat maakt die Wiebe rare sprongen.

Ik vind het hier wel leuk hoor.

Maar nu ben ik moe en ga ik rusten.

Herfst.

Op onze laatste wandelingen genoten van de vele paddenstoelen en de mooie herfstkleuren. Gelukkig hebben wij altijd onze telefoons bij ons om toch foto’s te kunnen maken.
Groeiend uit een omgevallen boomstam.

En een paar van dichtbij.

Deze paddenstoelenflat loop je niet zomaar voorbij.

Hoogbouw in overvloed.

Ook de bomen beginnen mooie kleuren te krijgen.

Op dit pad kwamen wij deze baby vliegenzwam tegen.

Zouden dit de ouders zijn?

Moeten we weer wachten op de baasjes.

Zouden deze eetbaar zijn om dat ze met poedersuiker zijn bestrooid?

Duidelijk dat dit plaatjes zwammen zijn.

Naar het donker, wat zou daar zijn?

Twee verschillende bouwstijlen.

Mooie structuren.

Ja hoor, wij wachten wel weer.

Je moet er wat voor over hebben.

Maar dan heb je ook wat.

Rand waar de hoed is losgescheurd.

Een witte tussen de eikeltjes.

Bramen zijn er ook nog steeds.

De een zijn dood…..

Kabouter zonder muts?

Coming out.

Deze heeft zijn wilde stippen nu al verloren!

Ik wil naar huis!!!!!!!!!!!!

Eindelijk weer eens naar het strand!

Eindelijk weer eens naar het strand, dus doorlopen jullie!

Ben je eindelijk op het strand word je gelijk achtervolgd.

Lekker in het water liggen.

Ik hou het liever bij pootje baden.

Met zijn tweetjes is het wel zo gezellig.

Het water is nog steeds zout.

Kom Pebbles we gaan.

Joepie!!!!!!!!!

Een bemoeial.

Riep je baas?

Nee? Dan ga ik Pebbles pakken.

Lukt je toch niet.

Even wachten hoor.

Ligt er iets onder het zand?

Het was loos alarm, ik ga maar weer rennen.

Even mijn voetjes afkoelen.

Zo moet dat, Pa!

Joepie!

Daar gaat ze weer.

In de achtervolging.

Oeps, mijn poten!

Tsjee, wat gaat ze hard!

Die ouwe houdt mij niet bij.

Ik moet even bijkomen.

Ik spatter nog wel even verder hoor.

Daar kom ik!

Opzij!

Daar komt die ouwe weer.

Wat zei je?

Je moet me niet onderschatten.

Helaas moeten wij weer naar huis.