Tussen de Ouwerkerkse duintjes valt de wind nog mee. (14 december 2019)

De omslaande golven maken het schuim op het strandje.

De honden trekken zich er weinig van aan en spelen of zoeken wat lekkers.

Ik geniet ondertussen van het mooie effect van het schuim en water.

De andere kant op kijken geeft een heel ander beeld door de oranje kleurende zon.

Mooi toch?

Het schuim vormt ook golfjes.

De zee kleurt echt groen.

De honden zijn mooi gestroomlijnd door de wind.

Goed ingepakt tegen de kou en de stevige wind.

Het wier wordt keurig op een rij gelegd.

Op bewegend beeld is het onstuimige beter te zien.

Er komt weer regen aan dus terug. Ook lijkt de schat precies achter mijn auto te liggen.

Stevige wind, maar toch lekker naar het strand. Gearriveerd op ons favoriete stekkie.

De dijk over naar het grote strand van de Neeltje Jans.

Stevige noord-westen wind en opkomend water maken mooie golven.

Mooi gezicht, die omslaande golven en het witte schuim.

Recht tegen het al laag staande zonnetje in.

Ondertussen blijven kijken naar de brekende golven.

Achter ons ziet het er dreigender uit.

Ook de zee veranderd van kleur bij het wegvallen van de zon.

Hier kunnen we ook niet veel verder vanwege het hoge water. Ook het zonnetje gaat verdwijnen achter een donkere wolk.

Dus tijd om onze sporen terug te volgen.

Genoten van mijn wandeling. Met de telefoon een paar foto’s gemaakt van de mooie natuur. Mooie kleuren van de bomen in de zon.

Zoveel rust, heerlijk toch?

Een klein stukje verder. De gele bladeren.

Ook de kreek een paar stappen verder. De zon kwam op mijn lens maar de streep stoort me niet.

Het slootje aan de andere kant.

Ik wandelde er natuurlijk niet alleen.

Een wolk met vleugels.

Het was heerlijk door dit zonnetje.