Het leek goed te gaan!

Pebbles ging goed vooruit en liep redelijk op haar pootje. Tijdens de wandelingen in de kar, maar af en toe 5 minuten haar pootjes strekken.

Ook binnen was zij altijd waar wij waren.

Vrolijk rollend, haar favoriete hobby.

Een paar dagen geleden echter merkten wij dat ze meer pijn kreeg en hebben wij haar wat pijnstilling gegeven. Maar omdat ze haar pootje steeds minder gebruikte hebben wij toch snel de kliniek gebeld. Daar werd het verband er af gehaald en foto’s gemaakt.

Alles zat gelukkig nog goed op zijn plaats.

Wel had ze last van allerlei drukwondjes en een grote plek achter op haar hak, waar een week eerder dode huis was verwijder. (het glimmende is de gel die wij er op moeten smeren, tweemaal daags)

Het verband was niet meer nodig en wij kregen instructies hoe wij de wonden moesten behandelen. Ook weer voor tien dagen antibiotica. Omdat de wonden niet verbonden moesten worden kreeg ze een kap op. 🙂 Dus opgelucht naar huis.

Thuisgekomen ontdekten wij dat er onder haar voetje, een grote open wond zat.

Logisch dat ze hier niet op wil lopen, als we maar in de buurt van haar voetzooltje zaten kon je merken dat het erg pijn deed. Gelijk weer contact opgenomen met de kliniek. De orthopeed belde gelukkig snel terug. In overleg met zalf ingesmeerd en verbonden. Nu een mooi wit voetje.

Annette is blaarpleisters gaan halen, daar doen we de zalf op en doen dat op de wond en verbinden het met wat verband. Dat geeft haar duidelijk verlichting en we zien dat ze al wat vaker op haar pootje gaat staan.

Die vervelende kap is natuurlijk niet leuk.

Maar gelukkig voor haar, doen we die niet veel om. Alleen als we haar niet in de gaten kunnen houden, bij voorbeeld als wij gaan slapen. Zo is het fijner.

Voor in de tuin, waar ze heel graag is, gebruiken wij een oud voerzakje om er voor te zorgen dat haar pootje niet nat wordt.

Zo kan ze toch lekker genieten!

We hopen dat de wond op haar voetzool snel geneest zodat wij, met het voor ons inmiddels bekende, trainingsschema van 7 weken kunnen beginnen.

Niets is te gek!

Niets is te gek voor Annette. De plankjes van de oude lattenbodems had ik al lang in de kachel gegooid. Annette had natuurlijk andere plannen. Weggooien is zonde vind zij (ze heeft natuurlijk gelijk :-D). Plantenbakken kan je er ook van maken. Dus ging ze aan de slag. Ze wilde het zelf doen, prima toch!

De plankjes moesten door midden worden gezaagd. Eerst goed neerleggen.

En dan de zaag er over. En dat 24 keer om 48 plankjes te maken.

Daarna gaatjes boren om de plankjes vast te kunnen schroeven zonder dat ze scheuren. Twee plankjes tegelijk gaat vlugger.

Dan kan het aan elkaar schroeven beginnen.

Een bodem moet er natuurlijk ook in.

Er gaat natuurlijk een kwast overheen!

De onderkant wordt natuurlijk niet vergeten.

Nog even lekker drogen in het zonnetje.

Dan kan het worteldoek er in worden geniet om het wat extra stevigheid te geven aan het plastic.

Het plastic wordt er ook met nieten vastgezet.

En de bakken kunnen worden gevuld met aarde.

Plantjes er in, tomaten plantjes die goed moeten worden ondersteund.

Het eindresultaat! Twee bakken met tomatenplantjes!

En een mooie bak met tuinplanten die ze voor haar verjaardag heeft gekregen.

Zeg nu zelf, is Annette geen alleskunner? Gelukkig blijft ze van de alles wat met elictriciteit en water heeft te maken af, zodat ik ook nog wat heb te doen. 😀

Hoe is het nu met Pebbles?

Wij waren niet echt tevreden met de vooruitgang van Pebbles. Uiteindelijk na een paar keer telefonisch overleg terug geweest naar de kliniek. Daar bleek dat de enkel te veel zijdelings heen en weer bewogen kon worden en dat een nieuwe operatie nodig was. Deze is inmiddels uitgevoerd en nu is de enkel gefixeerd met een stalen plaat.

Een hoop schroeven om het geheel goed vast te zetten.

Tijdens de operatie bleek dat het eerder geplaatste bandje goed was blijven zitten maar dat er een stukje bot was afgebroken waardoor de zijdelingse beweging mogelijk was.
Na de operatie wordt Pebbles naar buiten gebracht.

Weer fijn terug op haar vertrouwde plekje in de auto.

Lekker haar roes uitslapen.

Omdat we haar niet gelijk naar boven wilde sjouwen zijn we maar bij haar gaan slapen.

Het is toch ok wat zo’n poot met al dat verband.

Gezamenlijk het pootje van Pebbles koelen om zwellingen te voorkomen.

Ook buiten hebben we een plekje voor haar gereserveerd.

Plasje doen in de tuin moet aan de riem zodat ze niet snel kan wegrennen of springen als ze iets hoort.

Maar lekker liggen op het gras is toch fijner.

Omdat ze de eerste veertig dagen niet mag wandelen heeft Annette een ombouw zet voor de fietskar besteld zodat we hem kunnen gebruiken als wandelwagen. Merle test hem gelijk even.

Nu kunnen we toch met zijn viertjes gaan wandelen. De eerste keer vinden ze het best vreemd.

Pebbles mag ook even snuffelen en een paar minuutjes lopen

Als we in de tuin bezig zijn mag Pebbles op haar favoriete plekje toekijken.

Merle, ons verpleegstertje, houdt haar graag gezelschap.

Ons mooie meisje geniet ervan.

Nu maken we elke dag een wandeling met zijn viertjes en Pebbles geniet van de momenten dat ze er even uit mag.

Ze gaat ook weer vlot de kar in.

Om op de volgende plek nog even rond te snuffelen.

Het gaat dus best goed met Pebbles. Ze is vrolijk en heeft volgens ons geen pijn. Jammer dat ze tot 40 dagen na de operatie maar heel weinig mag lopen en we haar dus steeds in haar beweging moeten beperken. Na deze 40 dagen krijgen wij weer een trainingsschema van 7 weken om het lopen weer op te bouwen. Ook wij zijn dus knap beperkt in ons doen en laten. Maar over ruim 3 maanden mag ze weer alles, en daar gaat het om.

Afscheid nemen.

Dat doet pijn, veel pijn. Dit schreef Annette over haar trouwe vriend.

19. 04.2021 hebben we afscheid van je genomen. 27 jaar was je. 10 jaar was je mijn blonde stuk Eigenwijs, grappig en een doorzetter. Sinds december 2019 was het een roller coaster met ups en downs, door darmproblemen en mechanische hoefbevangenheid. Wat ben ik Roosmarijn van Gentevoort en Bert dankbaar dat zij hem zo super verzorgd hebben en hij bij hun een stressvrij laatste jaar mocht beleven! Dank aan een heel team van experts die met ons meeda chten en gestreden hebben. Manôn de Waard , Petra Klaasse-Wielemaker , Piet Loof , Cedric Coucke , Remco Sikkel , Marijn van Kralingen en vele anderen. Je koppie was nog lang niet klaar en tot de laatste minuut gapte je nog snoepjes uit mijn zak. Ondeugd! Wat hebben we het fijn gehad samen. Je was een heerlijk knuffelbeestje. We gaan je enorm missen, we hebben er samen enorm voor gevochten maar het is beter zo…Dag lieve NEBBI….. Je was een TOPPER!

Je laatste dag, je wist het gelukkig zelf niet ben je nog lekker verwend door je heel verdrietige vrouwtje.

Je kon er geen genoeg van krijgen.

Nog even genieten van elkaar.

Je trouwe aandoenlijk kijker.

Heb je echt geen lekker worteltje meer?

Ook ik zal je missen. Ken je nog maar een paar jaar, maar het lijkt zoveel langer.

Genietend van het gras worden er nog foto’s van je gemaakt. Je kan er niet genoeg hebben.

Nog even een onder onsje Met Roosmarijn, die zo goed voor je heeft gezord.

Heb je toch nog een snoepje voor me?

Nog even met je vrouwtje en Roosmarijn.

Konden we je maar uitleggen dat je zo geen pijn meer zal hebben.

Dag lieve vriend, wat zullen we je missen.

De laatste groet…………………………………..