Toen was er sneeuw!

Het was voorspeld, maar toch verrassend als je ‘s-morgens buiten kijkt!

Een witte wereld.

Om de pot zit ijs.

Best een dikke laag gevallen.

Pebbles komt ook even kijken.

Een van de rozen!

Baasje, wat doe je allemaal?

De goot van de overkapping.

De sneeuw is onder de overkapping gewaaid.

Het houthok.

Badlakens in de stoelen?

Ondanks alles speelt de tuinkabouter door.

31 december

Sinds gisteren loopt Pebbles regelmatig op 3 pootjes en ontziet ze haar rechter achterpoot. Hierdoor dachten wij gelijk aan wat Wiebe was overkomen, afgescheurde kniebanden.
Daarom gelijk een afspraak gemaakt met de kliniek.

Natuurlijk even wachten. Maar nooit lang.

Om te kijken wat er aan de hand was moesten er foto’s worden gemaakt. Hiervoor kreeg ze een roesje. Gelukkig geen kniebanden, maar vermoedelijk een ontsteking van de enkel. Op deze foto’s is van linker en rechter poot is duidelijk rechts een verdikking te zien.

Ook van deze kant is het verschil goed te zien.

Het lijkt dus op een ontsteking. Met pijnstilling en antibiotica zou het dus moeten verbeteren. Laten wij het hopen.

Een prikje om weer wakker te worden.

Ik slaap nog even lekker door.

Hier ben ik weer, wij kunnen naar huis.

Eiland hoppen.

Eerst met de honden naar Neeltje Jans om ze lekker te laten rennen.

Zoals gebruikelijk weer genieten van de mooie luchten.

Het werk gaat natuurlijk gewoon door.

Had je wat?

Dan op Noord Beveland Nebbi bezoeken.

En hem lekker verwennen met paardensnoepjes.

Maar hij moet er wat voor doen!

En dan via de Zeelandbrug weer naar huis. Lekker rondje!

Nebbi

Nebbi was de laatste tijd veel afgevallen en had vaak diarree.

Ook het lopen is pijnlijk voor hem.

Pijnstilling voor zijn pijnlijke hoeven klaarmaken.

Naomi heeft mooie vlechtjes gemaakt.

Zorgen dat hij al zijn medicijnen binnen krijgt.

Even lekker knuffelen.

Nieuwsgierige mede bewoners.

Omdat het niet beter ging met Nebbi hebben wij er een andere dierenarts bij gehaald die gelijk zijn gebit onder handen heeft genomen. Het transfauneren hebben wij maar niet op de foto gezet. Dit heeft vermoedelijk goed geholpen.

Gelijk maar controleren of dat beter eet.

Even buiten kijken.

Ontvangst comité.

Lekker om weer buiten te zijn.

Het lijkt inmiddels beter te gaan. Al een paar dagen geen diarree, loopt beter en hij geniet van het verse gras.

Kijk, zelfs weer een draf! Zo fijn om te zien.

Lekker genieten en hopen dat hij snel weer aansterkt.

Het hek.

Dat het hek voor de oprit geschilderd moest worden was bekend. Maar bij nadere controle bleek dat er een rotte balk onder zat. Besloten daarom om het hek grondig aan te pakken. De rotte balk hebben wij verwijderd. Was er vermoedelijk onder gezet omdat anders kleine hondjes er onder door konden. Nadat we begonnen waren met afkrabben bleek al snel dat het niet voor zijn tijd was.


Terwijl we ons rot stonden te krabben kwam Moniek langs en vroeg ons waarom we zo moeilijk deden en waarom we het niet met een föhn afbranden. Even later kwam ze met een föhn waarvan we dankbaar gebruik hebben gemaakt. Wij hadden er niet eens aan gedacht. Super tip dus.

Dat ging gelijk al een stuk sneller.

Het stomme is dat we zelf ook zo’n föhn hebben, de onkruidbrander die ook als föhn gebruikt kan worden. Met zijn tweeën schiet het wel sneller op.

Na het afbranden alles goed schuren.

Wat een verschil, geschuurd of niet geschuurd.

Dat ziet er al heel anders uit!

Na het bevestigen van een nieuwe meranti eind-lat, plamuren en waar nodig kitten hebben we het hek terug gehangen en kon het schilderen beginnen.

Een heel karwei al die randjes.

Het laatste stuk.

Daarna kreeg het klein hekje de zelfde behandeling.

Dit deel had duidelijk meer te lijden gehad en het repareren en bijwerken duurde dan ook even. Maar uiteindelijk toch de kwast erover.

Makkelijkere sluiting aangebracht. (moet nog wel even gelakt worden.)

Het eindresultaat.

Zo ziet het er weer netjes uit.