Afscheid nemen.

Dat doet pijn, veel pijn. Dit schreef Annette over haar trouwe vriend.

19. 04.2021 hebben we afscheid van je genomen. 27 jaar was je. 10 jaar was je mijn blonde stuk Eigenwijs, grappig en een doorzetter. Sinds december 2019 was het een roller coaster met ups en downs, door darmproblemen en mechanische hoefbevangenheid. Wat ben ik Roosmarijn van Gentevoort en Bert dankbaar dat zij hem zo super verzorgd hebben en hij bij hun een stressvrij laatste jaar mocht beleven! Dank aan een heel team van experts die met ons meeda chten en gestreden hebben. Manôn de Waard , Petra Klaasse-Wielemaker , Piet Loof , Cedric Coucke , Remco Sikkel , Marijn van Kralingen en vele anderen. Je koppie was nog lang niet klaar en tot de laatste minuut gapte je nog snoepjes uit mijn zak. Ondeugd! Wat hebben we het fijn gehad samen. Je was een heerlijk knuffelbeestje. We gaan je enorm missen, we hebben er samen enorm voor gevochten maar het is beter zo…Dag lieve NEBBI….. Je was een TOPPER!

Je laatste dag, je wist het gelukkig zelf niet ben je nog lekker verwend door je heel verdrietige vrouwtje.

Je kon er geen genoeg van krijgen.

Nog even genieten van elkaar.

Je trouwe aandoenlijk kijker.

Heb je echt geen lekker worteltje meer?

Ook ik zal je missen. Ken je nog maar een paar jaar, maar het lijkt zoveel langer.

Genietend van het gras worden er nog foto’s van je gemaakt. Je kan er niet genoeg hebben.

Nog even een onder onsje Met Roosmarijn, die zo goed voor je heeft gezord.

Heb je toch nog een snoepje voor me?

Nog even met je vrouwtje en Roosmarijn.

Konden we je maar uitleggen dat je zo geen pijn meer zal hebben.

Dag lieve vriend, wat zullen we je missen.

De laatste groet…………………………………..

Kroelen met Nebbi.

Nebbi stond weer lekker van het gras te genieten.

Geen tijd om te kroelen, Nebbi geniet van het lekkere gras.

Sorry vrouwtje, ik heb het druk.

Maak gerust foto’s, ik eet wel verder.

Jammie, wat lekker!

Doe wat je wilt vrouwtje. Ik ben nog lang niet vol gegeten.

Annette doet haar best, maar helaas het gras gaat voor. Dan maar een afscheids- knuffel.

De vorige foto, maar dan opgepimpt met Photoshop.

Nebbi en Ebaño.

Komen we bij Nebbi aan zien we dat hij met Ebaño staat te kroelen. Tot voor kort liep Nebbi weg voor Ebaño. Wij waren dus blij verrast dit te zien.

Met veel plezier hebben wij er even naar staan kijken en er van genoten.

Om ze niet te storen ben ik er voorzichtig omheen gelopen om Nebbi beter in beeld te krijgen.

Gelukkig gingen ze onverstoorbaar verder.

Een genietende toeschouwer op de achtergrond.

Lief beeld toch, hè?

Nebbi naar Cavallo Libero

Nebbi heeft problemen met hoefbevangenheid en diarree. Ook is hij heel erg mager geworden. Omdat beide problemen elkaar in stand houden is het lastig om deze vicieuze cirkel te doorbreken. Daarom hebben wij besloten Nebbi te verplaatsen naar Cavallo Libero in Wissenkerke. Hier zijn ze speciaal ingericht om dit soort paarden te begeleiden. Wij hebben er al het vertrouwen in dat Nebbi weer hersteld.

Het is echt nooit de favoriete bezigheid van Nebbi om een trailer in te gaan.

Geduld moet je hebben.

Een nieuwe aanloop.

Een geruststellende aai over zijn bol.

Een ander halster proberen.

En daarmee is het gelukt en zijn we snel onderweg.

Heerlijk los zand op zijn nieuwe plek. Fijn voor zijn hoeven.

Komen daar zijn nieuwe vriendjes aan?

Ook die zijn nieuwsgierig.

Kennis maken.

Eerst de omgeving goed verkennen en dan kennis maken met zijn nieuwe maatjes.

Inmiddels staat hij daar nu een paar dagen en geniet van het hooi dat altijd makkelijk voor hem klaar staat.

En eet hij niet genoeg dan wordt er een kruiwagen met hooi onder zijn neus geschoven.

Hij geniet van deze luxe.

Heerlijk relaxed een dutje doen.

Bedelen voor een snoepje.

Maar een kroeltje is ook lekker.

Zijn hoeven zijn inmiddels ook bekapt zodat staan wat minder pijnlijk wordt voor hem.

Verder moet hij relaxen, eten en wandelen. Dat is goed voor hem. Dat eerste gaat hem prima af.

Eten is er ook genoeg.

En lopen oefent hij ook.

We hebben er alle vertrouwen in dat het goed gaat komen. Natuurlijk zal het de nodige tijd kosten. Maar het belangrijkste voor nu is dat Nebbi zich hier thuis voelt.