Hoe gaat het met Pebbles.

De spalk en verband zijn verwijderd en nu moet ze weer leren lopen.

We hebben een heel trainigs schema. Beginnend bij 6 keer per dag 5 minuten wandelen met haar tot 3 x 25 tot 30 minuten in week 7.

Na bijna 2 weken loopt ze al wat beter.

Ze mag natuurlijk niet springen. Maar ja, als je even niet oplet, ligt ze toch heerlijk op de bank.

Nu in week 4 loopt ze nog wat beter. Maar we vinden het langzaam gaan. Zodra ze wat sneller loopt huppelt ze op drie poten en ook binnen staat ze vaak op drie poten en loopt ze niet altijd lekker.

Misschien willen wij te snel. Maar we zijn toch echt bezorgd en vragen ons af of het goed komt. We gaan het zien. Het alternatief is dat ze weer geopereerd moet worden en dan wordt haar enkel vastgezet met een plaat. Laten we hopen dat dit niet nodig is.

We zijn er weer.

Pebbles blijft liever in de auto.

Toch nog maar even kijken of ze een plasje wil doen.

Dan moeten we toch echt naar binnen.

En moeten we even wachten voor we aan de beurt zijn.

Hoor ik de arts al roepen?

Als de spalk en verband verwijderd is hebben we een dun pootje. Maar gelukkig begint het haar al weer goed te groeien.

Er worden nieuwe foto’s gemaakt en gelukkig ziet alles er goed uit volgens de orthopeed.

De foto’s.

Nu alles goed is snel naar huis!

Nu het trainingsschema van 7 weken afwerken voordat ze weer mag loslopen en rennen. We beginnen met 6 maal per dag 5 minuten wandelen. Voor de 1e week heeft ze nog pijnstilling.

Meisjes in de sneeuw.

Zonnetje en sneeuw, heerlijk weer dus. Merle vol spanning om wat er gaat gebeuren.

Spelen met (de restanten van) de bal die niet kapot kon.

Pebbles moet het vanwege haar pootje rustig aan doen.

Maar wil wel spelen.

Wie gooit de bal voor mij?

Hé, drie spelende meisjes.

De bal zoeken.

Gevonden!

Pebbles ligt heerlijk in de sneeuw omdat ze toch niet mag rennen.

Waarom speelt Pebbles niet mee? Dat is toch niet leuk?

Wil jij dan met mij spelen?

Nou dan speel ik wel alleen!

Pebbles kan het allemaal wel aan zien.

Merle vraag of het vrouwtje de bal wil goooien.

Ja! En ze heeft hem weer.

Nog even poseren!

Ook onze achterbuurman ziet dat het feest weer voorbij is en vertrekt!

Dan is het zover.

We zijn er weer. Vandaag is de operatie van Pebbles.

Gelukkig hoeven we niet lang deze gang in te kijken.

Vanmiddag mogen we haar pas weer ophalen. Dus ben ik weer naar hus gegaan. Al die tijd heeft Merle op mij zitten wachten.

Om twaalf uur het telefoontje dat alles goed was gegaan (wat een opluchting) en dat we haar om half drie konden ophalen. Natuurlijk zijn we te vroeg en wachten we. Eén binnen en één buiten vanwege de Corona maatregelen.

Gelukkig mochten we samen die deur door om een uitgebreide toelichting te krijgen en het meisje op te halen.

Ze is nog suf, maar knuffelen dat lukt.

Snel naar de auto gedragen wat een vertrouwde plek is voor haar.

Thuis hebben we een lekker plekje voor haar gemaakt.

Een dikke laag verband maakt het pootje erg zwaar. Maar de foto’s laten deels zien wat er onder is gebeurd.

Omdat ze haar pootje niet mag belasten en zeker niet mag rennen hebben we een stukje kamer voor haar afgezet.

Wel grappig om de witte vlekjes te zien waar haar pootje geschoren is.

Omdat ze erg rustig is laten we haar zoveel mogelijk los in de kamer. Hier kruipt ze gelijk op haar vertrouwde plekje

Omdat we de volgende dag 4m³ hout naar achter moesten brengen en stapelen hebben we voor haar een mooi plekje gemaakt onder de over kapping. In de tuin is de kans te groot dat ze een sprintje probeert te zetten en dat mag beslist niet.

Lekker op het vachtje.

Nee, het is niet eerlijk, maar het moet even.

Verder gaat het best goed met haar. Ze slaapt veel, vermoedelijk door de antibiotica.

En als het nodig is loopt ze ook redelijk met haar stijve poot.

Wat een pech.

Vanwege de problemen met mijn pootje moest ik weer naar een ziekenhuis.

Ik ga liever de andere kant op.

Maar moest toch naar binnen.

Even wachten.

En kan ik dus om mij heen kijken.

Maar al heel snel kreeg ik een spuitje om te gaan slapen zodat er een CT scan van mijn pootje kon worden gemaakt.

Wat ze allemaal gedaan hebben weet ik niet want ik ben nog in diepe slaap.

Mijn oogje is open, maar ik weet nog van niets.

Waarom haal je mij er af? ik lag wel lekker zacht!

Langzaam kom ik weer een beetje bij.

Baasjes hebben mij verteld dat uit de scan is gebleken dat een van de banden in mijn hiel is gebroken. Dat moet weer worden gemaakt, anders kan ik nooit meer lekker rennen en blijf ik pijn houden. De radioloog kijkt nog even naar de scans of er niet ook een botje is gebroken en dan hoor ik vrijdag avond wanneer ik wordt geopereerd. Spannend allemaal.