Hoe is het nu met Pebbles?

Wij waren niet echt tevreden met de vooruitgang van Pebbles. Uiteindelijk na een paar keer telefonisch overleg terug geweest naar de kliniek. Daar bleek dat de enkel te veel zijdelings heen en weer bewogen kon worden en dat een nieuwe operatie nodig was. Deze is inmiddels uitgevoerd en nu is de enkel gefixeerd met een stalen plaat.

Een hoop schroeven om het geheel goed vast te zetten.

Tijdens de operatie bleek dat het eerder geplaatste bandje goed was blijven zitten maar dat er een stukje bot was afgebroken waardoor de zijdelingse beweging mogelijk was.
Na de operatie wordt Pebbles naar buiten gebracht.

Weer fijn terug op haar vertrouwde plekje in de auto.

Lekker haar roes uitslapen.

Omdat we haar niet gelijk naar boven wilde sjouwen zijn we maar bij haar gaan slapen.

Het is toch ok wat zo’n poot met al dat verband.

Gezamenlijk het pootje van Pebbles koelen om zwellingen te voorkomen.

Ook buiten hebben we een plekje voor haar gereserveerd.

Plasje doen in de tuin moet aan de riem zodat ze niet snel kan wegrennen of springen als ze iets hoort.

Maar lekker liggen op het gras is toch fijner.

Omdat ze de eerste veertig dagen niet mag wandelen heeft Annette een ombouw zet voor de fietskar besteld zodat we hem kunnen gebruiken als wandelwagen. Merle test hem gelijk even.

Nu kunnen we toch met zijn viertjes gaan wandelen. De eerste keer vinden ze het best vreemd.

Pebbles mag ook even snuffelen en een paar minuutjes lopen

Als we in de tuin bezig zijn mag Pebbles op haar favoriete plekje toekijken.

Merle, ons verpleegstertje, houdt haar graag gezelschap.

Ons mooie meisje geniet ervan.

Nu maken we elke dag een wandeling met zijn viertjes en Pebbles geniet van de momenten dat ze er even uit mag.

Ze gaat ook weer vlot de kar in.

Om op de volgende plek nog even rond te snuffelen.

Het gaat dus best goed met Pebbles. Ze is vrolijk en heeft volgens ons geen pijn. Jammer dat ze tot 40 dagen na de operatie maar heel weinig mag lopen en we haar dus steeds in haar beweging moeten beperken. Na deze 40 dagen krijgen wij weer een trainingsschema van 7 weken om het lopen weer op te bouwen. Ook wij zijn dus knap beperkt in ons doen en laten. Maar over ruim 3 maanden mag ze weer alles, en daar gaat het om.

Afscheid nemen.

Dat doet pijn, veel pijn. Dit schreef Annette over haar trouwe vriend.

19. 04.2021 hebben we afscheid van je genomen. 27 jaar was je. 10 jaar was je mijn blonde stuk Eigenwijs, grappig en een doorzetter. Sinds december 2019 was het een roller coaster met ups en downs, door darmproblemen en mechanische hoefbevangenheid. Wat ben ik Roosmarijn van Gentevoort en Bert dankbaar dat zij hem zo super verzorgd hebben en hij bij hun een stressvrij laatste jaar mocht beleven! Dank aan een heel team van experts die met ons meeda chten en gestreden hebben. Manôn de Waard , Petra Klaasse-Wielemaker , Piet Loof , Cedric Coucke , Remco Sikkel , Marijn van Kralingen en vele anderen. Je koppie was nog lang niet klaar en tot de laatste minuut gapte je nog snoepjes uit mijn zak. Ondeugd! Wat hebben we het fijn gehad samen. Je was een heerlijk knuffelbeestje. We gaan je enorm missen, we hebben er samen enorm voor gevochten maar het is beter zo…Dag lieve NEBBI….. Je was een TOPPER!

Je laatste dag, je wist het gelukkig zelf niet ben je nog lekker verwend door je heel verdrietige vrouwtje.

Je kon er geen genoeg van krijgen.

Nog even genieten van elkaar.

Je trouwe aandoenlijk kijker.

Heb je echt geen lekker worteltje meer?

Ook ik zal je missen. Ken je nog maar een paar jaar, maar het lijkt zoveel langer.

Genietend van het gras worden er nog foto’s van je gemaakt. Je kan er niet genoeg hebben.

Nog even een onder onsje Met Roosmarijn, die zo goed voor je heeft gezord.

Heb je toch nog een snoepje voor me?

Nog even met je vrouwtje en Roosmarijn.

Konden we je maar uitleggen dat je zo geen pijn meer zal hebben.

Dag lieve vriend, wat zullen we je missen.

De laatste groet…………………………………..